The End.......

Dit is het einde, het doek valt voor dit weblog. Na ruim 3 jaar bloggen hou ik het voor gezien. Ik ben deze weblog indertijd begonnen om vooral familie en vrienden in Nederland en Belgie op de hoogte te houden van ons dagelijks leven in Amerika. Veel mensen hebben de weblog, al dan niet dagelijks, gevolgd. Vooral familie en vrienden, maar ook veel onbekenden, waarvan een aantal inmiddels niet meer onbekend zijn maar ook weer vrienden zijn geworden. Erg grappig. Mensen die ik zonder de weblog waarschijnlijk nooit had leren kennen.
Inmiddels zijn we alweer bijna 3 maanden in Belgie en min of meer gesettled in ons nieuwe huis. Het leven gaat verder en ik heb eigenlijk geen interessante dingen meer te melden. Dingen die voor anderen interessant zijn om te lezen, dingen die anders zijn dan in Nederland (of Belgie). Het gaat goed met ons, Teddie heeft het naar haar zin op school en heeft al nieuwe vriendjes en vriendinnetjes gemaakt. Hans heeft zijn draai in het hotel ook gevonden en is blij dat hij de beslissing heeft genomen om zowel Accor als Amerika gedag te zeggen. En ik? Met mij gaat het ook goed. De eerste moeilijke opstartfase is voorbij, de meeste dozen zijn inmiddels uitgepakt en we gaan lekker de zomer in. Genieten van onze tuin en van weekendjes weg in Europa. Ook komen er deze zomer 3 Nederlandse vriendinnen uit Amerika op vakantie naar Nederland dus die ga ik zeker bezoeken. Ik verheug me erop ze weer te zien.
Na de zomervakantie ga ik me eens in de Belgische arbeidsmarkt verdiepen en/of iets voor mezelf beginnen. Ik ben er nog niet uit, ik heb nog geen haast ;-)
Aan iedereen die hier de afgelopen 3 jaar heeft meegelezen: hartstikke bedankt en vooral aan diegenen die (regelmatig) een berichtje achterlieten. Ik heb met plezier jullie een kijkje gegeven in ons Amerikaanse leventje!
Groeten,
Sylvia

Barbie 50 jaar!

Ik ben er nog.......

Ik ben er nog hoor! Maar had de afgelopen weken geen zin om iets te schrijven. Was ook te moe van alles uitpakken etc. Tjonge, tjonge, wat kan een mens toch een zooi verzamelen in z'n leven. Hoeveel koffiekopjes en kommetjes kan je hebben? Gelukkig zijn mijn moeder en zus een dagje komen helpen uitpakken want ik zag het op een gegeven moment niet meer zitten. Inmiddels hebben we het grootste deel van de dozen uitgepakt. Nog een paar dozen in de garage en helaas ook nog de dozen met al onze kleding. De kasten die we bij Ikea hadden uitgezocht waren niet in voorraad en komen nu pas in week 18......... en dan moeten we ze ook nog in elkaar zetten. Dus dat duurt nog even.
Helaas heb ik vorige week onze computer opgeblazen (de laptop werkt gelukkig nog wel) en afgelopen weekend zijn ook de CD/DVD speler en de broodrooster (letterlijk) in rook opgegaan. Alle apparaten hadden we in Amerika gekocht en met een stroomomvormer zouden ze het toch moeten doen op 220 Volt. Maar helaas heeft dat niet zo mogen zijn en is ons lijstje met "dingen te kopen" weer langer geworden.
Goed nieuws is wel dat de inschrijvingsprocedure bij de gemeente loopt en dat ik vorige week dan eindelijk een nummerplaat kon aanvragen en mijn autootje ophalen.
Vandaag is het alweer de laatste dag van de paasvakantie (2 weken) en wat hebben we geboft met het weer! De eerste week is Teddie naar een Paas-sportkamp geweest, georganiseerd door de gemeente Brasschaat. Het was helemaal leuk, iedere dag werden er diverse sporten gedaan (inline skating, rope-skipping, circustechnieken, tae kwan do en trampoline springen) en ook zijn ze nog een dagje naar een recreatiepark geweest. Voor herhaling vatbaar dus zo'n kamp en het kost geen bal.

Nou ik zal proberen mijn leven te beteren en weer eens wat regelmatiger een berichtje te plaatsen.....

Sleutel

Na het drama van deze morgen was er vandaag ook nog goed nieuws. We krijgen de sleutel van het huis! Joehoe.... Na meer dan 2 maanden op 2 hotelkamers bivakkeren hebben we het echt helemaal gehad en kunnen we niet wachten om in ons huis te trekken. En vooral ook om weer eens een normale maaltijd te koken en te eten. Voor ons alleen maar gezonde dingen de komende weken. Om 1 uur vanmiddag was de overdracht, of "plaatsbeschrijving" zoals ze dat in Belgie noemen. Gedaan door een professioneel bedrijf werd alles gefotografeerd en beschreven. Het huis ziet er picobello uit. Het is schoongemaakt, de woonkamer en slaapkamers zijn opnieuw geverfd, het parket is in de lak gezet. Ik heb er niks op aan te merken! Ik zal binnenkort nog wat meer foto's hier plaatsen maar ik heb nu ff geen zin om de foto's te downloaden. Deze ene foto is van een paar weken geleden (de auto op de inrit is nog van de vorige bewoner). Maar dan hebben jullie alvast een indruk(je) ;-)

Morgenochtend, 7.30 uur staat de verhuizer al voor de deur. Lossen maar, jongens!

Ik kan wel janken!

Het is om helemaal moedeloos en hopeloos van te worden. Ik ben er dan ook echt HE-LE-MAAL klaar mee! Al weken wordt ik door de diverse instanties van het kastje naar de muur gestuurd. Nog steeds hebben we geen (actief) rijksregisternummer ontvangen en zitten we helemaal klem met allerlei zaken zoals het aanvragen van een nummerplaat, het aanvragen van een ziektekostenverzekering, het aanvragen van kinderbijslag en ga zo maar door.

Allereerst kon ik (voor de 3e keer) vanmorgen op het gemeentehuis verschijnen om een "Bewijs van Voorlopige Inschrijving" in het vreemdelingenregister te krijgen. Weken geleden waren we al op het gemeentehuis geweest met al onze papieren, pasfoto’s etc. Maar helaas wilden ze toen geen inschrijving doen omdat je echt daadwerkelijk, fysiek, op het adres moet wonen. Wat een gedoe! Afgelopen vrijdag zouden we dan de inschrijving krijgen, ik dus naar het gemeentehuis. Is de verantwoordelijke persoon ziek!! Wel g#@&(*?!. "Nee, sorry, u moet maandag terugkomen, niemand anders kan u helpen". zucht, zucht.
Maar goed, deze morgen had ik dan meer geluk en kreeg ik de zogezegde "verklaring van inschrijving" van ons alledrie mee. Na het gemeentehuis ben ik direct doorgereden naar de DIV (de Belgische Rijksdienst voor het Wegverkeer) met alle benodigde paperassen in de veronderstelling dat het nu wel zou gaan lukken. Nee dus, ik moet een "verklaring van woonst" hebben en dat is wat anders mevrouwtje! Net weer gebeld met de gemeente, nee die verklaring van woonst kunt u pas krijgen als de wijkagent is langsgeweest en de verklaring heeft getekend dat u ook daadwerkelijk op dat adres woont...... zucht.... En hoelang duurt het dan voor die wijkagent komt? Dat weten we niet....... zucht... maar het mag maar maximaal 3 weken duren. Ik zucht nog maar een paar keer. Inmiddels is de keuring van de auto ook bijna verlopen en als ik niet uitkijk moet ik de auto straks eerst weer opnieuw laten keuren. Nog meer zuchten.....

Het begint ook een soort "kip en het ei-verhaal" te worden. De gemeente wil een SIS-kaart hebben als bewijs dat je een ziektekostenverzekering hebt. De ziektekostenverzekeraar wil eerst een rijksregisternummer hebben alvorens ze een SIS kaart kunnen afgeven........

Ik snap echt niet waarom dit nou zo moeilijk moet gaan. Ik ben EU-burger, in het bezit van een geldig Nederlands paspoort. Alle papieren zijn in orde. Ik heb een huurcontract, Hans heeft een arbeidscontract, we hebben al eerder in Belgie gewoond en we hebben dus eigenlijk al een rijksregisternummer het is alleen niet actief. En als je dan hier in Antwerpen rondkijkt, stikt het van de (illegale) Turken en Marokkanen en weet ik wat (sorry, no offense) die in een auto rondrijden, waarschijnlijk zijn verzekerd ....... je snapt het toch niet?

Mijn broek zakt er echt vanaf. Ik heb bijna spijt dat we niet gewoon in Nederland, net over de grens zijn gaan wonen.

Quick of Kwiek?

Quick Hamburger Restaurants; het Belgisch-Franse antwoord op McDonalds. De restaurants tref je alleen aan in België, Frankrijk en Luxemburg. In 1971 werden de eerste 2 restaurants geopend in Belgie en in 1980 het eerste restaurant in Frankrijk. Momenteel hebben ze een kleine 400 restaurants (voor het overgrote deel in Frankrijk). In 2008 hadden ze een omzet van 900 miljoen euro, werden er 32 nieuwe vestigingen geopend en ook in 2009 hopen ze de omzet te verhogen door de toevoeging van nog eens 30 vestigingen.
Hoe kom ik hier nu op? Omdat ik gisteren met Teddie bij de Quick ben wezen eten. Of de “kwiek” zoals ze hier en in Frankrijk zeggen ;-)
Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik niet zo’n hamburger - lees: McDonalds - fan ben. In 3 jaar Amerika ben ik er denk ik hooguit 2 keer geweest om iets te eten of iets voor Teddie te halen. Maar na gisteren moet ik toch tot de conclusie komen dat de hamburgers van de Quick lekkerder zijn dan die van McDonalds! Veel verse sla, tomaten, mayonaise, ketchup en ook de burger zelf is sappiger. Niet z’n droge schoenzool als bij de Mac. Volgens Teddie waren de frietjes even lekker als die van McDonalds ;-)!

Ook hebben ze volgens mij een nieuwe impuls aan hun interieur gegeven (beetje groenig en trendy in plaats van het oranje van vroeger) en je kunt er (bijna) gezellig eten. Er is zelfs een soort van leeshoek met tijdschriften en natuurlijk de ge-ijkte ballenbak met glijbaan etc. voor kinderen.
Waarschijnlijk voor herhaling vatbaar.

Afval

In ieder land is het weer een hele studie: de afval verwerking. Het lijkt zo simpel en je denkt er meestal niet verder over na. Je zet gewoon je vuilniszak of je kliko-bak aan de straat. Maar toch dient het afval in ieder land weer op een andere manier “aangeboden” te worden. Niet op de goede manier aanbieden betekent dan ook vaak dat het niet door de vuilnisman wordt meegenomen. Met alle luchtjes gevolgen van dien. Benieuwd naar de verschillen? OK.

In Nederland kennen we sinds jaren de kliko oftewel “mini-container”. De meeste huishoudens hebben twee kliko’s: eentje voor het GFT afval en eentje voor het restafval. Over het algemeen worden de kliko’s iedere twee weken geleegd, de ene week de GFT container en de andere week de restafval container. Je plaats ze (veelal op een daarvoor bestemde plek) aan de straat en de vuilniswagen komt ze legen. In Nederland betaal je daarvoor de afvalstoffenheffing welke verwerkt is in de gemeentelijke belastingen. In principe betaalt elk huishouden in Nederland hetzelfde bedrag. Of je nou 6 maanden per jaar in het buitenland woont of niet. Papier, glas en ik geloof tegenwoordig ook plastic flessen (?) kan je zelf in aparte containers dumpen.

In Amerika werkte dat anders: om te beginnen kan iedereen zijn eigen soort “container” kopen. Geen uniformiteit dus. Ze worden dan ook “met de hand” door de vuilnisman geleegd. Je kan overigens ook gewoon je vuilniszak zo aan de straat zetten. Maar dat is vaak niet slim want dan kan het zijn dat de volgende ochtend een vos of raccoon door je vuilniszak is gegaan. Het restafval wordt iedere week opgehaald en daarnaast wordt er ook iedere week het papier, glas en plastic/blik apart opgehaald. De bedoeling is dat je dit allemaal apart aanbied (wat ik ook altijd deed) maar vervolgens werd alles tesamen in 1 vrachtwagen geflikkeerd. Maar goed, dat is weer een ander verhaal. Gemeentelijke belastingen kennen ze niet in Amerika en hoe die kosten voor het ophalen van het afval nou precies worden betaald is mij nog steeds niet geheel duidelijk. Ik denk dat die verwerkt zijn in de belasting die je betaald voor je huis maar omdat wij een huurhuis hadden ging dat voor ons niet op (misschien verwerkt in de huur?).

In Belgie is het weer helemaal anders: in de regio Antwerpen hebben ze dan wel de kliko’s. Eentje voor restafval, eentje voor tuinafval en een kleintje voor groente-fruit afval. Maar dan! Omdat ze hier niet de Nederlandse afvalstoffenheffing kennen moet je speciale stickers kopen op het gemeentehuis (Euro 3 per stuk) en op bijvoorbeeld een 240 liter kliko 2 stickers plakken (Euro 6 dus) alvorens hem aan de straat te plaatsen. Geen stickers betekent niet legen. Dit geldt trouwens niet voor het tuin en GF-afval, dat wordt gratis opgehaald. Het restafval wordt iedere 2 weken opgehaald en je moet dus wel zorgen dat je voldoende van die stickers in huis hebt anders heb je dus een stinkend probleem. Dat zal mij zeker een keer gaan gebeuren dat weet ik nu al.
Naast dit alles zijn er speciale blauwe PMD-zakken waarin je je plastic en blikjes kunt aanbieden. Die zakken zijn duurder dan gewone vuilniszakken omdat een deel daarvan dan eigenlijk "afvalbelasting" is. Andere vuilniszakken worden niet meegenomen.

Het is op zich wel een interessante discussie. Wat zijn nou de voor- en nadelen van een afvalstoffenheffing (Nederland) of per afvalaanbieding (Belgie) betalen? En wat is uiteindelijk voor de consument het goedkoopst?

Hoera, 75 jaar!

Hoera, Oma G. is gisteren 75 jaar geworden. De hele dag groot feest. Om deze keer eens flink uit te pakken en naast de familie ook eens haar vriendinnen van de kaartclub en de jeu-de-boules vereniging uit te nodigen gaf ze een brunch in een hotel-restaurant in de buurt. Het was een gezellige middag met heel veel kakkelende dames van gepensioneerde leeftijd ;-)

Voor ons was het ook leuk om alle oude ooms en tantes weer eens te zien. Al met al is het toch nog een grote groep. Mijn moeder komt namelijk uit een gezin van 11 kinderen (8 meisjes en 3 jongens) en die zijn allemaal nog in leven. De jongste is inmiddels 71 en de oudste 86. Mijn oma is dus gewoon 15 jaar lang zwanger geweest........

Strijkdienst

Inmiddels zijn we alweer bijna 2 maanden in Belgie! Ik merk dat ik in 3 jaar Amerika toch wel veel dingen “vergeten” ben over het wonen in Belgie. Over hoe bepaalde (ambtelijke) dingen werken, wat de Belgische gewoonten zijn en welke typische Belgische diensten er allemaal zijn.
Een zo’n dienst is de Strijkdienst. Praktisch iedere wijk en gemeente heeft wel zo’n dienst, zeg maar een winkeltje waar je je wasgoed kunt brengen (gewassen) en waar ze het voor je strijken. '-sAvonds kan je dan je gestreken wasgoed weer keurig komen ophalen. In Nederland (en ook in Amerika trouwens) heb ik deze vorm van dienstverlening nog nooit gezien. Ja, de stomerij of wasserij doet ook strijkwerk maar dan moet je je was daar ook wel eerst laten stomen en/of wassen.
Het is trouwens ook nog eens spotgoedkoop en belastingaftrekbaar! Na aftrek kost het Euro 4,69 voor een uur strijkwerk. Maar dan moet je echter wel met een dienstencheque betalen. Ook zo’n typisch Belgisch fenomeen. Wat is dan precies een dienstencheque?

“De dienstencheque is een initiatief van de federale regering ter bevordering van buurtdiensten en - banen. Het creëren van arbeidsplaatsen en het bestrijden van zwartwerk zijn de doelstellingen. De dienstencheque maakt het voor particulieren mogelijk een erkende onderneming te betalen voor hulp van huishoudelijke aard”.

Deze dienstencheques kosten Euro 7,00 per stuk en zijn goed voor 1 uur werk. Daarnaast zijn ze ook nog eens 30% belastingaftrekbaar. Uiteindelijk betaal je dus maar Euro 4,90 voor een cheque. Vervolgens “betaal” je daarmee de schoonmaakster, de strijkdienst, de tuinman, de klusjesman en wat al niet meer.
Toen wij eerder in Belgie woonden heb ik er eigenlijk nooit gebruik van gemaakt. Ik weet ook niet waarom, het lijkt me bijzonder makkelijk en goedkoop!

Vaderdag !?

Het is vandaag Vaderdag! In de regio Antwerpen dan toch. Is het niet typisch? Teddie moest afgelopen week een glas meenemen naar school; om te versieren voor Vaderdag. Goh, dacht ik nog “die zijn d’r vroeg bij....” we krijgen volgens mij eerst nog Moederdag.
Maar na wat navraag bij de juf blijkt dat men in deze regio de katholieke Vaderdag viert en dat is altijd op 19 maart. De sterfdag van Jozef, de vader van Jesus.
Hans is helemaal in z’n element want die denkt nu dat hij echt 3x Vaderdag kan vieren. Een keer op 19 maart, een keer op de traditonele Vaderdag in Belgie = de 2e zondag in juni en een keer op de Nederlandse Vaderdag = de 3e zondag in juni. Jaaaaaaa, hij kan me wat! Jammer voor mij dat de Belgische en de Nederlandse Moederdag wel op dezelfde dag valt. Het zit me nou ook nooit mee..... ;-)

Boekenclub

Via Marieke, een Nederlandse vriendin die in Antwerpen woont, ben ik vanavond uitgenodigd voor een avondje van haar boekenclub. De club bestaat uit een 8-tal vrouwen, zowel Vlaamse als Nederlandse, en de meeste kennen elkaar al een aantal jaren. Ze komen eens in de 6 a 7 weken samen voor een "boekbespreking" en natuurlijk voor een gezellige avond. Het was me totaal ontschoten om het opgegeven boek te kopen, laat staan het te lezen maar dat mocht de pret niet drukken. Er werd hooguit 10 minuten over het boek gesproken en daarna werd er vooral veel gekletst, gelachen en gedronken. Het lijkt me een leuke club vrouwen dus het zeker voor herhaling vatbaar! Volgende keer ga ik mijn best doen om het uitgekozen boek te lezen! In mei is het volgende avondje.

In Amerika is het trouwens ook erg populair om lid te zijn van zo'n "Book Club". Helemaal sinds Oprah in 1996 startte met de "Oprah's Book Club".
Toen we net waren verhuisd heb ik het ook een tijdje geprobeerd met een groepje Nederlandse vrouwen in de buurt van DC, maar op de een of andere manier was dat toen toch niet helemaal mijn ding. Of misschien lag het aan het gezelschap?

Jezelf googlen......

Heb je wel eens jezelf gegoogled? Ik had dat eigenlijk nog nooit gedaan maar pas geleden kreeg ik een mailtje van een vriendin uit een ver verleden die mij had "gegoogled" om eens te zien waar ik tegenwoordig uithing. Ze bracht me op een idee. Wel erg interessant als je je eigen naam intoetst om te zien wat er dan boven komt. Niet de weblog, dat had ik eigenlijk wel verwacht. Blijkbaar bestaat er nog iemand met dezelfde naam, alleen is Sylvia dan gespeld als Silvia. Veel keren komt Sylvia Witteman bovendrijven, zeker als je het in combinatie met Amerika intypt (ze woont tegenwoordig ook in de buurt van Washington DC). Maar deze link vond ik toch wel erg leuk. Een klassenfoto van de lagere school 1972-1973! Jeetje, ik ken echt de helft van die mensen niet meer. En wat waren die klassen toen groot, ik tel wel 32 kinderen. En wij tegenwoordig maar zeuren als er meer dan 20 kinderen in een klas zitten. Daarna kom ik ook nog deze klassenfoto tegen, 1976-1977, let vooral op het enorme kruis wat de leraar om heeft! Hoe bedoel je een katholieke school?

Ik zou zeggen: google jezelf eens, wie weet wat je nog te weten komt!

It's Tax Time, Baby!

Het is weer de tijd van het jaar hoor, de belastingaangiften moeten ingevuld en ingestuurd. Voor ons deze keer "alleen" de Nederlandse en de Amerikaanse aangiften, de Belgische waarschijnlijk volgend jaar ook weer.

De Amerikaanse aangifte zijn eigenlijk twee aparte aangiften; eentje voor de "Federal" tax en eentje voor de "State" tax. De afgelopen 2 jaren liet ik ze steeds invullen bij een bureautje in Vienna maar deze keer wilde ik het eens zelf proberen. Ik heb een programma gebruikt van Turbo Tax en het was zoooooooo simpel. Had ik dat maar eerder gedaan, had ik geld kunnen besparen. Nu was ik maar $29.95 kwijt in plaats van $150. En het geeft ook nog meer voldoening! In ieder geval was ik met een middagje klaar en heb ik de beide aangiften electronisch verstuurd. We gaan zelfs nog geld terugkrijgen! Vanmorgen kreeg ik via de email al een bericht dat beide aangiften zijn geaccepteerd en dat ons refund binnen 10 dagen (!) zal worden gestort op onze Amerikaanse bankrekening. Kijk, van deze snelheid kan de Nederlandse belastingdienst nog wat leren!

Nu is het wachten op die blauwe enveloppen uit Nederland die volgens Karin al in Amerika zijn aangekomen en nu weer onderweg zijn naar Belgie.

Villepreux (F)

Een van de allergrootste voordelen van onze terugkeer naar Europa is toch wel het feit dat we nu dichter bij vrienden en familie wonen en deze regelmatiger kunnen bezoeken. Dit weekend gaan we dan ook op bezoek bij de familie W. die al sinds 7 jaar in Frankrijk woont. Tegenwoordig in het charmante dorpje Villepreux, 12 km ten westen van Parijs. De laatste keer dat we hen zagen was toen zij in februari 2007 bij ons op bezoek waren in Amerika (hier kun je dat nog lezen).

We komen op zaterdagmiddag aan na een voorspoedig (auto)tocht van ongeveer 3 uur. Teddie is gelijk helemaal "in love" met hun labrador. Haar weekend kan alvast niet meer stuk!

We doen de rest van de zaterdag eigenlijk niet veel meer, beetje kletsen en we maken nog een ommetje met de hond. Om 5 uur knallen de kurken! Heerlijk, champagne! Ook zo'n Belgische en Franse gewoonte die we 3 jaar hebben gemist; in de middag een glaasje bubbels drinken!

's-Avonds kookt Wouter een voortreffelijk menu met 3 verschillende soorten vis, heerlijk!

Na een uitgebreid ontbijt op zondagochtend met verse croissants gaan we naar de markt in een nabij gelegen dorp, St. Germain en Laye. Het is een echte typische Franse markt met veel groenten, kazen, vlees en verse vis. Jammer dat we niets kunnen kopen, dat is een beetje moeilijk op een hotelkamer.

We lopen ook nog even naar het kasteel waar Lodewijk XIV is geboren en wat nu een museum is. Vanaf hier heb je ook een prachtig uitzicht over Parijs en heel in de verte zien we de Eiffeltoren. Helaas begint het te regenen en is de tuin van het kasteel veranderd in een modderpoel. We rijden weer naar Villepreux, pakken ons koffertje in en rijden aan het einde van de middag weer in de richting van Antwerpen.
Het was een bijzonder geslaagd weekend en we gaan zeker op korte termijn nog eens terug en hopen dan meer tijd te hebben om Parijs en misschien ook EuroDisney eens te bezoeken!

Van Snot tot Prot

Het is woensdagmiddag, een "short day" om maar even Teddie's term voor de woensdag te gebruiken. Wat zullen we vandaag weer eens gaan doen? Omdat het nogal regenachtig is, besluiten we naar Technopolis in Mechelen te gaan. Het Vlaamse "doe-centrum" voor wetenschap en technologie, speciaal voor kinderen. Een beetje vergelijkbaar met een science-museum in Amerika. Voor een woensdagmiddag is het er uitermate rustig en we hebben dan ook de hele middag tijd en ruimte om allerlei experimenten te doen, te spelen en naar een show te kijken. Ze hebben sinds een aantal maanden ook een speciale thematentoonstelling: "Van Snot tot Prot". En wat is "prot" dan wel niet? Ik had ook geen idee maar kwam er al snel achter dat dit blijkbaar het Belgische woord is voor een scheetje. Dus ook voor mij was het een educatieve middag ;-) De tentoonstelling is helemaal gewijd aan de slijmerige en stinkerige kantjes van ons lichaam: waarom laat men scheten? waarvoor dient snot? hoe ontstaat kots? Voor kinderen machtig interessant om te zien hoe het menselijk lichaam op dit gebied werkt.

Voor herhaling vatbaar!

Small Claim Court

In een eerder bericht had ik al eens een opmerking gemaakt over onze fijne huisbaas in Amerika (NOT) en helaas heeft het hele verhaal een staartje gekregen waardoor we ons genoodzaakt zien om een rechtszaak tegen hem te beginnen. Niet gemakkelijk vanaf zo'n afstand. Voor bedragen tot $5,000 heb je in Amerika een zgn. "Small Claim Court" (het lijkt een beetje op dat programma, de Rijdende Rechter). Bij deze speciale rechtbank hoef je geen advocaat in te huren, kan je je eigen "case" pleiten en zijn de kosten relatief laag. Omdat het in ons geval ook om een bedrag onder de $5,000 gaat hebben we hiervoor gekozen.

Wat is het verhaal in het kort?
Voor ons huis hebben wij in 2006 een deposit betaald van 1 maand huur. Ons huurcontract was in eerste instantie voor 1 jaar en dat hebben wij daarna verlengd met nog eens 2 jaar. De officiele afloopdatum van de verlenging zou zijn 1 maart 2009. Echter, wij zeggen de huur op met ingang van 1 februari 2009 en nemen daarbij de 30 dagen "notice" ruim in acht (we zeggen 6 weken voor 1 februari op). We beroepen ons daarbij op de clausule in het contract die zegt dat je het contract mag verbreken indien je voor je (nieuwe) werk meer dan 30 miles moet reizen. Wat bij ons het geval is. De huisbaas ontvangt de aangetekende opzeggingsbrief en na een telefoontje is alles in orde en vraagt hij ons zelfs of we bezwaar hebben tegen een bord in de tuin en inspecties van makelaars. Dat is goed wat ons betreft. Wel vragen we hem meerdere keren (schriftelijk en telefonisch) om er vooral voor te zorgen dat we ALLES inclusief de deposit kunnen afhandelen op de dag van overdracht dit in verband met ons vertrek naar Belgie.
Je voelt hem al....... bij de overdracht gaat de huisbaas moeilijk doen en zegt hij dat hij de maand deposit houdt voor de huur van februari die wij hem, volgens hem, verschuldigd zijn omdat het contract tot 1 maart loopt. Hans is witheet en weigert de sleutels te overhandigen totdat de deposit is terugbetaald.
Gelukkig hadden we bij de overdracht gevraagd of een vriend van ons daarbij aanwezig wilde zijn als getuige. Deze heeft er ook geen goed woord voor over en is inmiddels al 4 weken met de huisbaas aan het bellen en mailen. Zonder resultaat. De man is een echte rat en probeert met allerlei excuses ("issues" met het huis, niet inleveren van de sleutels, etc) de deposit te behouden. Het huis is zelfs per half februari alweer opnieuw gehuurd dus hij ontvangt over de maand februari nu zelfs 1,5 keer huur! Belachelijk!
Achteraf kunnen we ons wel voor onze kop slaan dat we de laatste maand huur hebben betaald!
Inmiddels heb ik alle benodigde formulieren ingevuld en alle correspondentie en contracten gecopieerd, nu moet ik nog bellen voor een "case-number" en met de rechtbank bespreken hoe dat gaat als je zelf niet bij de rechtzaak aanwezig kunt zijn.

Wordt vervolgd dus.......

Krokusvakantie

De krokusvakantie zit er ook weer op! Teddie en ik hebben een aantal dagen in Nederland doorgebracht, op bezoek bij de oma's en bij vrienden.

Het was een drukke maar vooral gezellige week. Als hoogtepunt was er afgelopen zondag de doop van ons neefje Stan. Heel erg leuk dat we dit nu kunnen meemaken en dat we erbij waren. Teddie vond het geweldig interessant en stond zo ongeveer met haar neus erboven op tijdens de plechtigheid. Helemaal prachtig was het dat ze ook nog de kaars voor Stan mocht vasthouden.

Nu is het weer "back to business" met school, werk en het uitzoeken van de papierwinkel. Nog 4 weken tegaan alvorens we in ons huis kunnen. We tellen al af!

De trotse Peter & Meter, Ernst & Joyce

Rijksregisternummer

Tjonge, Tjonge, de Belgische bureaucratie kan er ook wat van hoor!

Als je als "vreemdeling" (lees: niet-Belg) in Belgie aankomt om te wonen/werken moet je je melden bij het gemeentehuis of districtskantoor van je woon- of verblijfplaats. Dan krijg je in principe een verblijfsvergunning voor vreemdelingen en (heel belangrijk) een zogenaamd Rijksregisternummer. Dit nummer is vergelijkbaar met het (oude)Sofi nummer in Nederland (hoe heet het tegenwoordig ook al weer?)
Bij heel veel instanties wordt dit Rijksregisternummer gevraagd. Zo ook als je een ziektekostenverzekering wilt afsluiten. Als je een ziektekostenverzekering afsluit krijg je weer een SIS-nummer en onder dit SIS-nummer staan dan weer al je medische en sociale gegevens opgeslagen. Maar als je dat Rijksregisternummer niet hebt kan je dus ook geen ziektekostenverzekering afsluiten, lekker handig.
Omdat we al vrij snel na aankomst het huis in Brasschaat vonden lijkt het toch voor de hand liggen om je dan gelijk maar bij de gemeente Brasschaat in te schrijven? Nee, dat kan niet. Dat kan pas als je ook daadwerkelijk op dat betreffende adres woont want de politie (!) komt namelijk controleren of je daar ook wel echt woont (dit waarschijnlijk om te voorkomen dat mensen een garage of krotwoning = onbewoonbaar opgeven als woonadres alleen om aan een identiteitskaart te komen. Zit wat in, misschien.
Dus wij moeten ons inschrijven bij de gemeente Antwerpen want daar "wonen" we momenteel (alhoewel er op hun site expliciet staat dat je niet een hoteladres als woning mag opgeven). Na wat speuren op het internet en bellen met de gemeente blijkt dat je een eerste aanvraag tot "vestiging" via internet moet insturen naar de gemeente. Deze neemt dat dan in behandeling en laat vervolgens binnen 2 weken weten of je in aanmerking komt en wanneer je op het gemeentehuis moet verschijnen met de nodige papieren. Ruim 2 weken geleden heb ik dit online formulier ingevuld en verzonden. Afgelopen vrijdag krijg ik een mailtje "we kunnen helaas uw aanvraag niet in behandeling nemen want u was reeds ingeschreven in Belgie, U dient zich te wenden tot het districtskantoor". Fijn, na 2 weken dus nog steeds geen identiteitskaart en/of Rijksregisternummer (en dus ook geen ziektekostenverzekering) en kan ik weer opnieuw beginnen. Hoera!

Carnaval!

Teddie snapt er echt helemaal niks van, die denkt dat de Halloween vroeg valt dit jaar! Vanwege de carnaval mochten alle kinderen vandaag in carnavalskleding naar school komen. Het was dan ook een drukte van jewelste vanmorgen vroeg bij de poort van de school. Allerlei uitdossingen hebben we gezien. Helaas had ik geen rekening gehouden met de carnaval toen we uit Amerika vertrokken en hebben we dus ook geen verkleedkleding meegenomen. Nu was dat snel opgelost, even een ritje langs de Hema en het Kruidvat en we hadden een mooie "popstar" outfit bij elkaar.
Vanmiddag hadden ze een soort van "feest" in de gymzaal en ook had het oudercomite voor alle kinderen pannekoeken gebakken.
De vakantie is begonnen!