9/11

Vandaag is het alweer 5 jaar geleden!!! Soms lijkt het wel als gisteren en soms wel of het in een vorig leven is gebeurd. Ik weet nog goed dat wij toen in Hoofddorp woonden, Teddie was net 3 weken oud, ik was nog met zwangerschapsverlof en Hans belde dat er “iets” was in New York met het WTC en ik moest dan de TV maar even aanzetten. Vervolgens is de TV de volgende dagen niet meer uitgeweest.
Uiteraard speelt het hier in Amerika nog meer dan in Nederland en zijn er vandaag de hele dag al op de TV uitzendingen met de diverse herdenkingen die vandaag plaatsvinden, zowel in New York als ook hier in Washington. Ik kan er eigenlijk niet goed naar kijken, wordt er helemaal naar van om al die verhalen te horen van mensen die iemand hebben verloren. Laten we hopen dat dit nooit meer zal gebeuren.
Wat hier in Amerika ook erg speelt op het moment zijn de gezondheidsklachten waar veel van de overlevenden en de hulpverleners mee kampen. Behalve de begrijpelijke psychische problemen hebben veel mensen ook last van hun longen en luchtwegen. Blijkbaar komt dit door het inademen van de enorme hoeveelheid stof die vrijkwam toen de WTC torens instorten. Wie kan zich niet de beelden herinneren van de mensen die wegrenden door de straten van New York, voor die enorme walmen stof uit.