Bye Bye Bush, Hello Obama!

Gast column door Hans!

Het is vandaag een dag vol hoop, voor veel Amerikanen een nieuw begin met hoge verwachtingen. Na maanden van wachten en speculeren is het dan eindelijk zover; Barack Obama wordt ingezworen als de 44e “President of the United States of America”. De eerste African-American President in de geschiedenis van de Verenigde Staten, een historisch moment. Obama is pas 47 jaar en vader van 2 nog zeer jonge dochters; Malia van 10 en Sasha van 7 jaar en dus net zo oud als onze Teddie.

Na 3 jaar gewerkt te hebben in DC, op steenworp afstand van het Witte Huis, wil ik dit evenement zeker niet missen! Via Senator Paul Strauss krijg ik een toegangskaartje voor een, voor het publiek gesloten, prive-tribune voor de “Inaugural Parade”, dit omdat we met het hotel een speciaal evenement gesponsord hebben voor hem in November.
De schatting is dat er rond 3 miljoen mensen naar Washington DC komen om de plechtigheid bij te wonen. Alle toegangswegen en bruggen naar Washington zijn uit voorzorg hermetisch afgesloten. Dus ga ik gewoon met de metro. Een paar duizend Obama fans hebben hetzelfde plan en de trein zit stampvol! Ook de souvenirverkopers hebben weer uitstekende zaken gedaan; iedereen draagt wel een petje, oorklep, trui, deken etc. met de tekst "Obama, change we can believe in!" De sfeer is in de metro al zeer gemoedelijk, ondanks de waanzinnige drukte en vrieskou. Het valt mij weer op hoe enorm gedisciplineerd Amerikanen zijn; absoluut geen agressie of gescheld, geen geduw en getrek om in de trein te komen, alle mannen gaan staan zodat oudere mensen, kinderen en vrouwen kunnen gaan zitten, zoals het hoort! De mensen zijn zeer open en vriendelijk en beginnen gemakkelijk een praatje met elkaar; "Where are you from" en binnen de kortste keren zit het hele treinstel met elkaar te kletsen.

Om 9.30 uur dan eindelijk aangekomen op McPherson Square; I need a "Starbucks". Zoals alle anderen loop ik met mijn koffie in de hand naar de speciale "Security-check" tussen 13th & 14th Street. Als ik een paar foto's wil maken van de Security-check schieten er 2 FBI-agents op mij af; "absolutely no pictures Sir!"

Yes! I am in! En het is werkelijk een perfecte plek om de Parade straks te zien, de kruising van 15th Street en New York Ave, tegenover the Department of Treasury en met zicht op het Witte Huis. Om de tijd te doden en op te warmen stap ik een souvenirwinkel binnen. Binnen staat een grote menigte naar een grootbeeldscherm te kijken. This is my lucky day! Ik volg de inauguratie en de speeches via TV en sta binnen bij de verwarming.

Vind de speech van Obama zeer sterk; eerst zien en dan geloven maar het klinkt redelijk realistisch. De menigte in de winkel leeft behoorlijk mee met de beelden: oorverdovend applaus als Obama het Capitool binnenkomt, gelach als zijn dochter Sasha wat foto's probeert te maken van de inzegening en een uitbundig geroep "freedom at last" als het vliegtuig van George Bush jr. vertrekt vanaf Andrews Airbase richting Texas.

Om 3.30 uur is het dan zover, de Parade komt voorbij en ik sta vooraan! Na de show met militairen, bands etc. komt dan eindelijk de zeer zwaar bewaakte Limo met Obama aangereden.

Mensen om mij heen beginnen te gillen: Oooooh my gosh, he is stepping out of his car, oooh my gosh! En ja hoor, op 5 meter afstand wandelen hij en Michelle zwaaiend aan mij voorbij. Indrukwekkend om dit mee te mogen maken en een herinnering om nooit te vergeten!!

Verkleumd maar zeer voldaan loop ik terug naar de metro. Zal ik nog zo'n "Change we can believe in" pet meenemen naar Belgie? Misschien kan de Belgische regering er wat mee ....??