Juwelendoosje

In onze slaapkamer heb ik nog een oud juwelendoosje staan wat ik nog heb uit mijn jeugd. Van de week vroeg Teddie: “mag ik eens kijken, mama?” Nou, ik heb ‘t geweten, prachtig, alles moest om! Allemaal sieraden waarvan ik van de helft was vergeten dat ik het nog had. Waaronder deze bedeltjes-armband die ik volgens mij van mijn ouders heb gekregen voor mijn eerste communie en daarna kreeg ik ieder jaar voor mijn verjaardag een extra bedeltje om eraan te hangen. We hebben ‘m een beetje opgepoetst met zilverpoets en nou mag Teddie hem af en toe om.
Wat was dat trouwens vroeger toch met die sieraden gemaakt van (oude) muntstukken? Was dat toen “in” ofzo, ik kan het me niet meer zo goed herinneren? Zo, heb ik ook nog een armband met dubbeltjes (Wilhelmientjes uit 1938/39, ik denk van mijn moeder geweest want die is uit 1934), een zilveren tientje aan een ketting en een gouden vijfje ook aan een ketting. Ik bewaar het maar, misschien wordt het nog weer eens modern of misschien is het nog wat waard?


1 Comments:
nou,ik zou maar zuinig zijn op die bedeltjes en munten.enerzijds nostalgische waarde en anderzijds hadden onze munten een hoog zilver gehalte en dat geldt ook voor goud.Tevens zijn bepaalde jaren waarin de munten geslagen zijn ook waarde bepalend i.v.m. aangemaakte aantallen. Dus NOOIT wegdoen en bovendien zal e.e.a. wel een zekere gevoelswaarde hebben neem ik aan.
Groetjes
Pa/Opa
By
Anonymous, at 6:05 AM
Post a Comment
<< Home